Val do Dubra

Toponimia de Val do Dubra

DUBRA

Suevo = corriente de agua, río
Eslavo = (dubr) bosque, roble
Irlandés = dobur
Galés = Dwfr= auga, Du = escuro>irlandés moderno: Dubra = escuridade
Galo =verno-dubrón
Córnico = dour

Arabexo

Íbero = (Ara) lugar alto, chan e frío
Celta-precelta= Ara+ég+ium

Albagueira: Indoeuropeo:(alp-alb) = altura, monte O Burgo: aldea ou poboación moi pequena, dependente de outra principal O Campo do Río: terreo extenso fóra do poboado de sembrados, árbores e outros cultivos, xunto ó río A Cancela: límite, barreira natural ou artificial O Casal: casa ou casas cas súas terras Os Caseiros: Terras onde viven e traballan os caseiros Castrillón: O seu nome ven de que houbo un castro(Verhttp://castrosdevaldodubra-patimho.blogspot.com/) As Cerdeiras: lugar onde había cereixeiras A Fonte: unha fonte A Igrexa: onde está a igrexa O Monte: elevación do terreo normalmente con vexetación espontánea O Outeiro: pequena elevación de terreo illada e pouca extensión Outrocanto: (posible) sitio con pedra en ángulo? O Pino: lat.: pinus = pino Rebordelos: que está máis alá, fora? O Vilar: lugar pertencente a unha vila rústica

Bembibre

i.e. = P(B)aemeiobrix(briga)=

P(B)ae=río,

meio=entre,

brix(briga)=fortaleza, lugar en alto; =

fortaleza(lugar en alto) entre ríos

Arcai: i.e.= arc/ark = peña, pedra Bembibre: indoeuropeo: baemeiobrix O Campo da Feira: campo onde se celebra a feira O Casal: casa ou casas cas súas terras A Corredoira: depresión profunda producida polo paso dos carros e a auga, corgo A Graciosa: (posible) lugar que foi producto de doazón? A Mexerica: ? O Pazo: “casa señorial”. Socortes: ¿baixo das cortes(lugar cerado e cuberto prós animáis)? Lat.: sub.: debaixo de A Taboada: anaco pequeño de terreo preparado para plantar hortalizas

Buxán

Germánico: Busji: (Comandante?)
Altomedieval: Bus(s)ianus(Xentilicio)

As Cañotas: parte do tronco(talo) da planta que queda unido á raiz despois de cortalo. Lugar de moitos canotos Carral: lugar de carros, lugar de tránsito de carros Casais: casas rurales con varias dependencias, casales A Coruña: Celta-precelta: cor = pedra Clunia = Pradera? Latín = Corus(vento que ven do noroeste) O Cruce: lugar nunha encrucillada de camiños A Igrexa: onde está a igrexa Montemaior: monte máis grande, maior(mons-tis e maior-rus) Padrón: (posible) pedrón: pedrafita, menhir Quintán: (posible) terreo chairo que rodea unha igresia e que antigamente se empregaba coma cemiterio. Tamén se pode referir a unha quinta parte de un terreo... As Quintáns: (posible) terreos chairos que rodean unha igresia e que antigamente se empregaban coma cemiterio. Tamén se pode referir a unha quinta parte de un terreo... Reboredo de Abaixo: lat. Roburetum= robustecido, afirmado, consolidado Reboredo de Arriba: lat. Roburetum= robustecido, afirmado, consolidado Reboredo do Medio: lat. Roburetum= robustecido, afirmado, consolidado / Cornes =Precéltico= Corn/Carn = pedra, duro Vilar: lugar pertencente a unha vila rústica Vilasuso: ?

Coucieiro

Lugar de paso de camiño antiguo polo que moita da súa toponimia teña nomes relativos(O porto, Portomedal...)

Bascuas: ? Gontar: Germánico: gund = ejército, guerreiro, batalla. Guntharius = guerreiro. Posesivo: de guntharius Gondiarii, de Gondiarius(gunth+hari)= lucha, luchador . Segunda parte xermánica -arprocedente de harjis = ejército A Igrexa: onde está a igrexa Lal: ? Maxais: ? O Porto: paso, lugar de paso Portomedal: Lat. Meta: montón ou columna cónica = paso do alto Vilalba: i.e.= alb/alp = altura, monte e lat.: villare: pequeño núcleo poboado Vilar: lugar pertencente a unha vila rústica

Erviñou

Er: paleoeuropeo: raíz hidronímica *ER-, "moverse, fluir": río francés Aron, afl. del Loira.

Abelenda: terreo extenso sen cultivar Erviñou: ? San Cristovo: Santo camiñeiro

Niveiro

¿de neve, branco?

A Algaria: ¿lugar ruidoso? (algaria é un rabisaco, xeneta, e a substancia de forte cheiro que desprende, pero creo que non é o caso) O Barral: lugar donde hai moito barro, barreira Campana Arriba: ¿campá arriba? A Igrexa: onde está a igrexa Nariño: Nariño: nar = i.e. = fluir agua Niveiro do Medio: ¿de neve, branco? A Pedregosa: cheo de pedras A Rocha: rocha grande, penedo O Seixal: terreo abundante en seixos A Torre Branca: ¿rocha branca?

Paramos

pre indo-europeo = muy visible, terreno desabrigado

Carballosa: lugar de carballos A Cavada: Anaco de monte ou terreo sen cultivar que se cava para convertelo en labradío Paramos: pre indo-europeo = muy visible, terreno desabrigado O Pombal: lugar onde se crían ou viven as pombas, do lat.: palumbariu Quintáns: (posible) terreos chairos que rodean unha igresia e que antigamente se empregaban coma cemiterio. Tamén se pode referir a unha quinta parte de un terreo...

Portomeiro

¿paso grande, paso abrigado?

Cerradelo: ¿lugar cerrado? ¿cerca? Portomeiro: ¿paso grande, paso abrigado? Vilardoa: ¿vilar de Oa?

Portomouro

Porto mauri= Porto dos antigos

Cernadas: lat.: (terras) cineratas= icineradas, queimadas Novais: terras que se cultivan de novo ou por primeira vez. Portomouro de Abaixo(Entrepontes): = ad duos pontes(a do Dubra e a do Tambre) . Porto dos antigos Portomouro de Arriba: Porto dos antigos Xermán: ¿xentilicio de Germán?

Rial

Arnexo: arn(celta, precelta)= cauce excavado por corrente de auga Buiro: da voz céltica bod= auga, charca, fonte; e o latín ariu, = abundancia de auga doce. Ou tamén(Boiro) do xermánico-suevo burio, borio= recinto balado ou pechado Xermánico: Boiro = aldea. O Campo de Carlexo: i.e.: car = pedra . O Campo de Rial: ? O Campo dos Cochos: pois éso Carlexo: i.e.: car = pedra O Carral: lugar de carros, lugar de tránsito de carros O Castro: esta poboación está sobre un castro. Véxase: http://castrosdevaldodubra-patimho.blogspot.com/ Costenla: ¿que está nunha costa, pendente? O Foxo: alude ós antigos foxos para caza do lobo. Loureiro: seguramente houbo un(s) loureiro(s) no lugar Malvares: ? Pousada: lat.: pausata = lugar onde se fai alto para descansar, normalmente en lugares elevados, como é o caso O Rieiro: lugar de paso de augas dun río ou manancial(rielo: regato) Santo Estevo: estevo significa: "coronado". Este santo chámase "protomártir", porque tivo o honor de ser o primeiro mártir que derramóu o seu sangue por proclamar a súa fe en Cristo. Soutiño: Souto pequeno, normalmente de castiñeiros. Rodís= Germánico: hroth= Roderichi, de Rodericus(Rod+ric)= fama, renombre O Viso: lugar dende o que se ve moito terreo

San Román

Latín:
-sub romanum = xunto ó romano
-sub remaneum = xunto á parada, habitación, descanso
San Román = soldado que se convertíu
San Román = santo sin cara
San Román = comodín para resolver cristianizacións difíciles
A maioría dos San Román están en pequenos montes preto de encrucilladas e vías romanas

A Carreira: lugar de camiños para carros Cebei: ? Estebande: afiliación xermánica : “sindi” xenitivo de sindus, e este do góticosinths, = camiño, expedición militar. Estebo: nome de persoa, que nos fala dun posesor da terra no lugar Insua: do lat. Insula “terra rodeada de auga”, refírese ás veces, máis ca unha illa propiamente dita, a porcións de terreo configuradas polas encostas ou ribeiras de arroios ou mínimas correntes fluviais.(Fernando Cabeza Quiles: Os nomes da terra. de. Toxosoutos. Páx.: 207) A Lesta: ¿ventos do leste? Novexilde: Antropónimo xermánico rematado en -hildi o -gildi. Leubegeldi, xenitivo de Leovegildus < PG *Leubegeldaz. → Novegeldi, Novegildus, Novexilde San Roman: Latín: -sub romanum = xunto ó romano -sub remaneum = xunto á parada, habitación, descanso San Román = soldado que se convertíu San Román = santo sin cara San Román = comodín para resolver cristianizacións difíciles A maioría dos San Román están en pequenos montes preto de encrucilladas e vías romanas Vilar: lugar pertencente a unha vila rústica Xermil: Suevo: acabados en mil = célebre, famoso

Vilariño

Pequeño lugar pertencente a unha vila rústica

Cornes: Precéltico= Corn/Carn = pedra, duro A Igrexa: onde está a igrexa A Picaraña: orónimo, que fai referencia á forma de pico ou prominencia, dun montículo que se levanta na localidade; pico do celta beccus: puntiagudo Vilariño: Pequeño lugar pertencente a unha vila rústica

BIBLIOGRAFÍA:

-Fernando Cabeza Quiles: Os nomes da terra. Ed. toxosoutos

-Celtiberia.net